zondag 23 augustus 2020

 

Augustus 2020

Zaterdag 01-08 - 2020 

De veestapel op bosweg 46 eten en drinken geven.

Koffie in de caravan waarin we voor de deur de nacht in hebben doorgebracht.

Op naar Appel gemeente Nijkerk alwaar op de koperweg.

 Camping De Rode Berk is gelegen.

Ook daar zijn de regels aangepast.

De ontvangst door Henny is nog even hartelijk als alle eerdere bezoekjes.

Na de installatie ,koffie drinken met meerdere gasten,en bijpraten.

De maatregelen ivm Corona waren simpel maar effectief.

Geen rare poespas maar doen wat mag/moet.

En met alle mede kampeerders zorgen dat we een leuke en gezellige tijd doorbrengen op De Rode Berk

Na bijna 3 weken de hittegolf,waarin we toch elke dag even op de fiets een rondje reden ,en soms ook gelijk boodschappen hebben meegenomen ,te hebben getrotseerd.

Zitten we nu in de koelere fase,ook lekker.

s Nachts weer lekker koel onder je dekbedje slapen.

   
Na vaak in de hitte wat kilometertjes te hebben weggetrapt,is de verkoeling nu een verademing.
De omgeving van Nijkerk is rustig en fietsvriendelijk
Een ritje naar Amersfoort brengt je in een leuke mooie gezellige stad.
Lunteren was ook de moeite waard.
Barneveld,Voorthuizen,Putten ook dit jaar bezocht, blijven gezellige plaatsen. 
Onze 'jonge' buurvrouw op de cp Ria 81 kwam uit Rotterdam,en heeft gewerkt in De Kuip.
We hebben af en toe in een deuk gelegen als we het over Rotterdam Zuid hadden.
En de andere buren ontmoeten we al voor de vijfde maal. Letty en Zeger Gezellige leuke mensen. 
De verjaardag van zus Nel 26 augustus 2020 kon niet echt gevierd worden,maar hebben er toch het beste van gemaakt.
En we hebben het nog eens dunnetjes over gedaan met een lekkere Chinese hap.




 De Rode Berk 2021

Dit Jaar gaat alles anders,ook voor ons.
De caravan opgehaald bij garage Glas t Zand.
Alles weer even nagekeken,2 nieuwe bandjes,
helemaal weer klaar voor de strijd.
Maar de aankomst op de Berk 11- 05- 2021 was als vanouds.
Een aller hartelijk ontvangst door Henny en Jaap.
En Letty en Zeger. Vaste stamgasten.
Een mooie ruime plek, op een goed gevulde en onderhouden Camping
De voorzieningen ivm Corona zijn weer prima voor elkaar
Binnen no time alles op zn plek,voortent eraan,zitten, koffie.

Dinsdag de eerste dag,op de fiets naar Zwarte Broek naar de COOP. 




De coop is vanaf nu onze voorraadschuur.

De regen regeert ,flinke buien rossen over de camping.
Tussendoor schijnt af en toe de zon.

Op de fiets naar  Amersfoort.
Nieuwe schoenen gescoord,2 dagen later ophalen waren niet voorradig. 2 x 20 km gefietst. Topconditie.



Ook nog even een lekker haringkie gegeten.
Sjaan een broodje garnalen,en samen eën portie kibbeling.

We kregen ook visite.
Natasja,Rick,Paris en Zensi.




In Nijkerk bij Markzicht even een vette bek gehaald.

Ondanks dat het weer niet altijd meezat ,gefietst en gewandeld.
Op de fiets naar Putten ,Barneveld,Voorthuizen.
Wandelen naar Zwartebroek boodschappen halen.
Naar de Maaneschijn een camping in de buurt.
Die hebben lekker ijs.

Op een zondag naar jachthaven De Zuidwal, thuishaven van de boot van zus Nel en Zwager Aad.
Het was een zeer warme maar heel gezellige dag.
Een paar lekkere kouwe kletsen en daarna een lekker bordje Sate. 
   





Op een mooie dag kwamen daar.
 Janny en Sjoerd Abel de cp op fietsen.
Ze logeerde in  hotel De Roode Schuur.
Te Nijkerk.




We zijn gevieren op de fiets naar Barneveld geweest.
Te warm om te winkelen ?,  nee hoor gewoon doen.
En als beloning een koele versnapering.


     






zaterdag 14 mei 2011

Moeder Neeltje 06-03-1925 = 21-04-2011

Donderdagochtend 21 april 2011 ,een boterham,bakkie koffie ,douchen, en dan naar zus Nel en zwager Aad in Nijkerk
Telefoon,den Koogh,als jullie Neeltje nog levend willen zien dan is haast geboden
Alles laten vallen en op naar den Helder
Moeder lag op een mooi kamertje en was stervende,en niet meer aanspreekbaar,de laatste tijd werd dat al vlug minder
En herkende ze wel Sjaan ,maar in mij zag ze vaak ome Rinus haar broer
Gauw nog een paar zoenen,nu het nog kan, en dat werd wel herhaald,en elke keer voelde je dat ze kouder werd
De dokter kwam ook even kijken en sprak duidelijke taal met ons,moeder trok er hard aan hoorde ik hem zeggen,nog niet beseffend wat daar mee bedoeld werd
Om kwart over 10 blies moeder heel rustig haar laatste adem uit,terwijl ze in de armen van Sjaan lag
Tranen van verdriet, Ja ,maar ook van opluchting,nu hoefde ze niet meer te lijden,ze had geen pijn,maar geestelijke pijn is misschien wel veel erger
Tot op het laatst wilde ze naar huis
Er is een eind gekomen aan anderhalf jaar,martelen,ellendig leven ,voor zover je dit nog leven kan noemen
De verzorging in den Koogh te den Helder was heel goed voor Neeltje,daar lag het niet aan,maar ze was gesloopt door de dementie
De dag er voor nog een gesprek gehad met de dokter,over de medicijnen,en de pijn bestrijding als dat nodig mocht zijn,ook hij heeft niet zien aankomen dat het zo snel ging
Maar moeder at de laatste tijd steeds minder,en drinken ging ook niet meer van harten
En twee dagen daarvoor sloeg ze het eten weg,ik denk dat ze het toen wel genoeg vond
Ze had het wel gehad volgens ons, het hoefde van haar niet meer
Dan gaat alles rollen,de mensen die haar verzorgt hebben,wilden haar ook graag afleggen,maar dat mochten we zelf anders beslissen,we hebben het hun laten doen
Toen dat gedaan was lag moeder er keurig bij,Sjaan had de kleding uitgezocht
Neeltje is dezelfde dag naar verzorgingshuis De Zandstee in t Zand gebracht,en daar op een keurige intieme locatie opgebaard
Daar hebben we op dinsdag 26 April 2011 in besloten kring afscheid van Neeltje genomen
De kleinkinderen lagen tekeningen en bloemen bij oma,en met hun bellenblaas zorgden zij voor een rustige sfeer,nadat zij ook geholpen hadden om de kist te sluiten,hebben we haar daarna begeleid tot aan de verbrandingsoven in het crematorium te Schagen
En dat was heel emotioneel omdaar de kist met daarin je moeder de oven te zien inschuiven
Buiten lieten de kinderen witte ballonnen op,heel ongedwongen
Na terugkomst in t Zand hebben we onder het genot van een drankje en een hapje,nagepraat
En konden de kinderen even lekker spelen met allerlei spulletjes die beschikbaar werden gesteld door
Cafe de Jonge Prins,die weer garant stonden voor een prima verzorging
Onze dank gaat zeker uit naar Gre Sinnema die deze uitvaart samen met ons geweldig verzorgt heeft

Neeltje we missen je ,maar het is beter zo.

woensdag 29 december 2010

Neeltjes Kerst

 Kerst 2010
 Was voor moeder er niet een om over naar huis te schrijven,nu schreef ze de laatste paar jaar toch weinig


 Nadat ze een tijdje geheel het boekie zoek was,is ze weer langzaam
terug op aarde
Het was zo heftig dat we dachten nu gaat voor Neel het "licht"uit
Verdere details zal ik u besparen
Maar dat ze mij INGE noemde en een paar dagen later AIGIE
Dat heeft mij doen zoeken naar een accordeon,nadat ik dat verteld had
tegen nicht Wil zei deze dat ik wel een accordeon mocht gaan bespelen
maar of ik hem niet mee wilde nemen als ik op visite kwam
Dus die twijfelt al aan mijn talent,en Sjaan zegt dat ik veel van de Smitsen heb, dus daar zie ik vanaf
Nu noemt ze me weer Arend, en Sjaan weet ze ook nog,
die kan geen kwaad doen bij Neeltje,zonder problemen mag ze haar
haar krullen,daar waar de andere nul op rekest krijgen
Tijdens dat krullen,kwam er geen woord uit,totdat ze opeens hardop vraagt of de aardappels al op staan
Ze heeft een leuke kerst gehad voor zover je het leuk kan noemen als je al zover heen bent
Voor iedereen was er een cadeautje onder de Kerstboom
En om te laten zien dat ze weer een beetje terug is heeft ze als enige hardop
Iedereen bedankt ,geroepen,de verzorging heeft erg moeten lachen en moeder deed volop mee,zo kennen ze Neeltje weer
Moeder zit in een speciale rolstoel,in de gordel want ze is vluchtgevaarlijk
Lopen gaat niet best meer maar het medicijn gebruik is weer aardig terug gebracht dus gaan we af en toe een paar stappen doen
En alles gaat met een lach en een traan

maandag 1 november 2010

MOEDER NEELTJE



Een moeder,zorgt voor haar kind,voed ,wast,kleed het aan geeft het eten,strikt zijn of haar schoenen brengt het naar school en s,avonds naar bed
Moeder zit alleen in haar flatje,vader is jong gestorven,wij wonen een uur autorijden van haar vandaan
Ze wordt ouder,en vergeet af en toe een pilletje in te nemen, dat kan gebeuren
Als we weer eens komen liggen er 2 zakjes aardappelen ,1 in de kast en 1 in de keuken
Het vlees ligt te lang in de koelkast en maakt aanstalten om er uit te lopen
Tijd om maatregelen te nemen ,en moeder in schrijven voor een verzorgingshuis, maar dat gaat  zo maar niet,moeder is na goed overleg en een goed praatje van zoonlief die toch al geen kwaad kan doen bij mama,overstag
Dan komt de papierwinkel,het CIZ gaat beslissen,en dat gebeurt redelijk snel
Moeder wordt ingeschreven in De Zandstee te t Zand, en weer ging het snel een paar "oudjes"wilden nog even wachten en toen was moeder aan de beurt
Wij begonnen met goede hoop dat moeder nog een mooie ouwe dag mag hebben,aan het inrichten van haar kamer,wat eigen ,en wat nieuw gekochte spulletjes werden geinstalleerd
In het huis waar Sjaan werkt,het kan niet mooier!!!!
Maar dat viel tegen,moeder ging goed van start maar de dementie zat ook niet stil
Naarmate de tijd vorderde werd ze wat agressiever,bleef heel lang op bed liggen ,en vloekte tegen de dames van de verzorging zo erg dat ome Hannes daar nog een puntje aan kon zuigen
Na anderhalf jaar was ze niet meer te verzorgen in de Zandstee ,agressief,vloeken ,niet uit bed willen douchen ho maar niet meer eten,geen medicijnen meer willen innemen enz..
Na overleg met de huisarts en een psychiater, werd besloten om moeder naar een kliniek in Heerhugowaard over te plaatsen voor een aantal weken om te kijken of ze haar daar weer op de rail konden krijgen
Nou als je daar voor de eerste keer komt wordt je er echt niet vrolijk van,maar wat moet dat moet als het maar goed is voor moeder
Op een matras op de grond, heeft ze gelegen ,2 x uit bed gevallen met de kans dat ze alles breekt
Als je je moeder zo ziet liggen en ze vraagt dan arend maak me alsjeblieft dood,dan mag je wel 62 jaar zijn maar je voelt je 12 en heel erg klooooooten
Na een paar weken ging het langzaam de "goede" kant op
Er werd weer wat gegeten ze was weer redelijk aanspreekbaar,de agressie was minder,maar nog niet weg,er zat een vrouwtje op de piano te spelen en dat stond haar niet aan en ze zegt
He trut stop met dat gejengel op dat ding donder op,en wij maar ho mam doe eens normaal
Maar naarmate we vaker in de kliniek kwamen gingen zelfs wij dit normaal vinden
Na een paar weken was ze er normaal gesproken aan toe om terug te gaan naar de Zandstee
Dat heeft niet lang geduurt,mijn telefoon stond niet stil,moeder kon de tv niet meer bedienen en gaf er dan maar een paar klappen op
En elke keer ging ik er heen 3,4,5 keer op een avond,ze kon ook niet meer tegen alleen zijn en steeds maar huilen
Op een avond of ik maar even wilde komen want moeder was gevallen,dat bleek later veroorzaakt door een embolie,met moeder in de ziekenwagen naar het ziekenhuis ,midden in de nacht
Vloeken tegen die artsen het leek wel een bootwerker,ik zeg begin maar over rotjeknor,feijenoordstadion,en het straatje
De kans bestond dat ze door moest naar Leeuwarden,maar nadat het opperhoofd er naar had gekeken en even een rijtje dingen opnoemde die gebeuren moesten kon ze gelukkig blijven in den helder
Maar rotterdam en alle ander dingen hielpen niet meer toen de arts haar mededeelde dat ze een nachtje moest blijven ,het ziekenhuis was te klein
De andere dag heb ik haar weer teruggebracht naar de Zandstee,maar dat was van korte duur
Er is een poging gewaagd om haar op de groep te plaatsen,dan is ze overdag onder de mensen en dat ging goed maar zodra ze alleen was begon het gegil en geschreeuw en in haar ondergoed op de gang lopen maar geen "oud baassie" die er aandacht aan schonk
Maar arend kon weer opdraven,dit kon ook geen stand houden
Op een gegeven moment sta ik met de auto in Schagen te wachten op Sjaan die was bij de arbo arts,daar gaat de telefoon,er was voor moeder een plekkie in de Koogh in den helder
maar daar moest ze binnen een uur wezen
Rijdend Dennis gebelt dat die zijn moeder ging halen,en ik vol gas naar t Zand moeder in de auto richting den helder
Al pratend vraagt moeder waar ga ik naar toe? dat wilde ik haar uitleggen,maar halverwege,zei ze daar ga ik niet naar toe en ze zou zo uitstappen met 120 km
Mijn hart zat in mijn keel,moeder tot bedaren gebracht en op haar ingesproken dat ik toch alleen maar het beste voor haar wil
En dat hielp aardig, want ik schreef al over arend geen kwaad woord
Neeltje zit nu ongeveer 9 maanden in den Helder,en zover  je kan spreken van goed,het gaat goed met haar,ze herkent Sjaan en mij nog wel,maar van de week hebben we het over mijn vader gehad maar dat kwam niet meer door dat weet ze niet meer
We hebben haar ook nog met tante Jans laten praten door de telefoon dat wil ze wel en ze zegt ook drie woorden maar als  het iets te lang duurt dan wil ze stoppen
Daarna wordt ze onrustig,want ze krijgt te veel prikkels en dat kan ze niet aan en dan wil ze naar"Huis"en probeert ze weg te lopen ,maar daar hebben ze een goede oplossing voor
En nu is het zover Sjaan zorgt voor mooie nieuwe kleren,ik help haar af en toe met wat eten
soms strik ik haar schoenen,help haar soms met andere kleren aantrekken,of naar bed brengen ,het cirkeltje is bijna rond
Moeder zit goed in den Helder ze wordt prima verzorgt,gaat regelmatig naar de kapper.en ze mag haar favo hobby uitoefenen UITSLAPEN
Maar eigenlijk zit ze op de dood te wachten,praten met haar kan je niet meer,alleen nog hoe gaat het,heb je dorst wil je eten
Al met al is het je MOEDER en blijft het je MOEDER