Neeltjes Kerst

 Kerst 2010

 Was voor moeder er niet een om over naar huis te schrijven,nu schreef ze de laatste paar jaar toch weinig

 Nadat ze een tijdje geheel het boekie zoek was,is ze weer langzaam
terug op aarde
Het was zo heftig dat we dachten nu gaat voor Neel het "licht"uit
Verdere details zal ik u besparen
Maar dat ze mij INGE noemde en een paar dagen later AIGIE
Dat heeft mij doen zoeken naar een accordeon,nadat ik dat verteld had
tegen nicht Wil zei deze dat ik wel een accordeon mocht gaan bespelen
maar of ik hem niet mee wilde nemen als ik op visite kwam
Dus die twijfelt al aan mijn talent,en Sjaan zegt dat ik veel van de Smitsen heb, dus daar zie ik vanaf
Nu noemt ze me weer Arend, en Sjaan weet ze ook nog,

die kan geen kwaad doen bij Neeltje,zonder problemen mag ze haar

haar krullen,daar waar de andere nul op rekest krijgen

Tijdens dat krullen,kwam er geen woord uit,totdat ze opeens hardop vraagt of de aardappels al op staan

Ze heeft een leuke kerst gehad voor zover je het leuk kan noemen als je al zover heen bent

Voor iedereen was er een cadeautje onder de Kerstboom

En om te laten zien dat ze weer een beetje terug is heeft ze als enige hardop

Iedereen bedankt ,geroepen,de verzorging heeft erg moeten lachen en moeder deed volop mee,zo kennen ze Neeltje weer

Moeder zit in een speciale rolstoel,in de gordel want ze is vluchtgevaarlijk

Lopen gaat niet best meer maar het medicijn gebruik is weer aardig terug gebracht dus gaan we af en toe een paar stappen doen

En alles gaat met een lach en een traan

www.lemerleroux.com

BAIX FRANKRIJK      

MOEDER NEELTJE

Een moeder,zorgt voor haar kind,voed ,wast,kleed het aan geeft het eten,strikt zijn of haar schoenen brengt het naar school en s,avonds naar bed
Moeder zit alleen in haar flatje,vader is jong gestorven,wij wonen een uur autorijden van haar vandaan
Ze wordt ouder,en vergeet af en toe een pilletje in te nemen, dat kan gebeuren
Als we weer eens komen liggen er 2 zakjes aardappelen ,1 in de kast en 1 in de keuken
Het vlees ligt te lang in de koelkast en maakt aanstalten om er uit te lopen
Tijd om maatregelen te nemen ,en moeder in schrijven voor een verzorgingshuis, maar dat gaat  zo maar niet,moeder is na goed overleg en een goed praatje van zoonlief die toch al geen kwaad kan doen bij mama,overstag
Dan komt de papierwinkel,het CIZ gaat beslissen,en dat gebeurt redelijk snel
Moeder wordt ingeschreven in De Zandstee te t Zand, en weer ging het snel een paar "oudjes"wilden nog even wachten en toen was moeder aan de beurt
Wij begonnen met goede hoop dat moeder nog een mooie ouwe dag mag hebben,aan het inrichten van haar kamer,wat eigen ,en wat nieuw gekochte spulletjes werden geinstalleerd
In het huis waar Sjaan werkt,het kan niet mooier!!!!
Maar dat viel tegen,moeder ging goed van start maar de dementie zat ook niet stil
Naarmate de tijd vorderde werd ze wat agressiever,bleef heel lang op bed liggen ,en vloekte tegen de dames van de verzorging zo erg dat ome Hannes daar nog een puntje aan kon zuigen
Na anderhalf jaar was ze niet meer te verzorgen in de Zandstee ,agressief,vloeken ,niet uit bed willen douchen ho maar niet meer eten,geen medicijnen meer willen innemen enz..
Na overleg met de huisarts en een psychiater, werd besloten om moeder naar een kliniek in Heerhugowaard over te plaatsen voor een aantal weken om te kijken of ze haar daar weer op de rail konden krijgen
Nou als je daar voor de eerste keer komt wordt je er echt niet vrolijk van,maar wat moet dat moet als het maar goed is voor moeder
Op een matras op de grond, heeft ze gelegen ,2 x uit bed gevallen met de kans dat ze alles breekt
Als je je moeder zo ziet liggen en ze vraagt dan arend maak me alsjeblieft dood,dan mag je wel 62 jaar zijn maar je voelt je 12 en heel erg klooooooten
Na een paar weken ging het langzaam de "goede" kant op
Er werd weer wat gegeten ze was weer redelijk aanspreekbaar,de agressie was minder,maar nog niet weg,er zat een vrouwtje op de piano te spelen en dat stond haar niet aan en ze zegt
He trut stop met dat gejengel op dat ding donder op,en wij maar ho mam doe eens normaal
Maar naarmate we vaker in de kliniek kwamen gingen zelfs wij dit normaal vinden
Na een paar weken was ze er normaal gesproken aan toe om terug te gaan naar de Zandstee
Dat heeft niet lang geduurt,mijn telefoon stond niet stil,moeder kon de tv niet meer bedienen en gaf er dan maar een paar klappen op
En elke keer ging ik er heen 3,4,5 keer op een avond,ze kon ook niet meer tegen alleen zijn en steeds maar huilen
Op een avond of ik maar even wilde komen want moeder was gevallen,dat bleek later veroorzaakt door een embolie,met moeder in de ziekenwagen naar het ziekenhuis ,midden in de nacht
Vloeken tegen die artsen het leek wel een bootwerker,ik zeg begin maar over rotjeknor,feijenoordstadion,en het straatje
De kans bestond dat ze door moest naar Leeuwarden,maar nadat het opperhoofd er naar had gekeken en even een rijtje dingen opnoemde die gebeuren moesten kon ze gelukkig blijven in den helder
Maar rotterdam en alle ander dingen hielpen niet meer toen de arts haar mededeelde dat ze een nachtje moest blijven ,het ziekenhuis was te klein
De andere dag heb ik haar weer teruggebracht naar de Zandstee,maar dat was van korte duur
Er is een poging gewaagd om haar op de groep te plaatsen,dan is ze overdag onder de mensen en dat ging goed maar zodra ze alleen was begon het gegil en geschreeuw en in haar ondergoed op de gang lopen maar geen "oud baassie" die er aandacht aan schonk
Maar arend kon weer opdraven,dit kon ook geen stand houden
Op een gegeven moment sta ik met de auto in Schagen te wachten op Sjaan die was bij de arbo arts,daar gaat de telefoon,er was voor moeder een plekkie in de Koogh in den helder
maar daar moest ze binnen een uur wezen
Rijdend Dennis gebelt dat die zijn moeder ging halen,en ik vol gas naar t Zand moeder in de auto richting den helder
Al pratend vraagt moeder waar ga ik naar toe? dat wilde ik haar uitleggen,maar halverwege,zei ze daar ga ik niet naar toe en ze zou zo uitstappen met 120 km
Mijn hart zat in mijn keel,moeder tot bedaren gebracht en op haar ingesproken dat ik toch alleen maar het beste voor haar wil
En dat hielp aardig, want ik schreef al over arend geen kwaad woord
Neeltje zit nu ongeveer 9 maanden in den Helder,en zover  je kan spreken van goed,het gaat goed met haar,ze herkent Sjaan en mij nog wel,maar van de week hebben we het over mijn vader gehad maar dat kwam niet meer door dat weet ze niet meer
We hebben haar ook nog met tante Jans laten praten door de telefoon dat wil ze wel en ze zegt ook drie woorden maar als  het iets te lang duurt dan wil ze stoppen
Daarna wordt ze onrustig,want ze krijgt te veel prikkels en dat kan ze niet aan en dan wil ze naar"Huis"en probeert ze weg te lopen ,maar daar hebben ze een goede oplossing voor
En nu is het zover Sjaan zorgt voor mooie nieuwe kleren,ik help haar af en toe met wat eten
soms strik ik haar schoenen,help haar soms met andere kleren aantrekken,of naar bed brengen ,het cirkeltje is bijna rond
Moeder zit goed in den Helder ze wordt prima verzorgt,gaat regelmatig naar de kapper.en ze mag haar favo hobby uitoefenen UITSLAPEN
Maar eigenlijk zit ze op de dood te wachten,praten met haar kan je niet meer,alleen nog hoe gaat het,heb je dorst wil je eten
Al met al is het je MOEDER en blijft het je MOEDER