woensdag 13 juli 2011
zaterdag 14 mei 2011
Moeder Neeltje 06-03-1925 = 21-04-2011
Donderdagochtend 21 april 2011 ,een boterham,bakkie koffie ,douchen, en dan naar zus Nel en zwager Aad in Nijkerk
Telefoon,den Koogh,als jullie Neeltje nog levend willen zien dan is haast geboden
Alles laten vallen en op naar den Helder
Moeder lag op een mooi kamertje en was stervende,en niet meer aanspreekbaar,de laatste tijd werd dat al vlug minder
En herkende ze wel Sjaan ,maar in mij zag ze vaak ome Rinus haar broer
Gauw nog een paar zoenen,nu het nog kan, en dat werd wel herhaald,en elke keer voelde je dat ze kouder werd
De dokter kwam ook even kijken en sprak duidelijke taal met ons,moeder trok er hard aan hoorde ik hem zeggen,nog niet beseffend wat daar mee bedoeld werd
Om kwart over 10 blies moeder heel rustig haar laatste adem uit,terwijl ze in de armen van Sjaan lag
Tranen van verdriet, Ja ,maar ook van opluchting,nu hoefde ze niet meer te lijden,ze had geen pijn,maar geestelijke pijn is misschien wel veel erger
Tot op het laatst wilde ze naar huis
Er is een eind gekomen aan anderhalf jaar,martelen,ellendig leven ,voor zover je dit nog leven kan noemen
De verzorging in den Koogh te den Helder was heel goed voor Neeltje,daar lag het niet aan,maar ze was gesloopt door de dementie
De dag er voor nog een gesprek gehad met de dokter,over de medicijnen,en de pijn bestrijding als dat nodig mocht zijn,ook hij heeft niet zien aankomen dat het zo snel ging
Maar moeder at de laatste tijd steeds minder,en drinken ging ook niet meer van harten
En twee dagen daarvoor sloeg ze het eten weg,ik denk dat ze het toen wel genoeg vond
Ze had het wel gehad volgens ons, het hoefde van haar niet meer
Dan gaat alles rollen,de mensen die haar verzorgt hebben,wilden haar ook graag afleggen,maar dat mochten we zelf anders beslissen,we hebben het hun laten doen
Toen dat gedaan was lag moeder er keurig bij,Sjaan had de kleding uitgezocht
Neeltje is dezelfde dag naar verzorgingshuis De Zandstee in t Zand gebracht,en daar op een keurige intieme locatie opgebaard
Daar hebben we op dinsdag 26 April 2011 in besloten kring afscheid van Neeltje genomen
De kleinkinderen lagen tekeningen en bloemen bij oma,en met hun bellenblaas zorgden zij voor een rustige sfeer,nadat zij ook geholpen hadden om de kist te sluiten,hebben we haar daarna begeleid tot aan de verbrandingsoven in het crematorium te Schagen
En dat was heel emotioneel omdaar de kist met daarin je moeder de oven te zien inschuiven
Buiten lieten de kinderen witte ballonnen op,heel ongedwongen
Na terugkomst in t Zand hebben we onder het genot van een drankje en een hapje,nagepraat
En konden de kinderen even lekker spelen met allerlei spulletjes die beschikbaar werden gesteld door
Cafe de Jonge Prins,die weer garant stonden voor een prima verzorging
Onze dank gaat zeker uit naar Gre Sinnema die deze uitvaart samen met ons geweldig verzorgt heeft
Neeltje we missen je ,maar het is beter zo.
Telefoon,den Koogh,als jullie Neeltje nog levend willen zien dan is haast geboden
Alles laten vallen en op naar den Helder
Moeder lag op een mooi kamertje en was stervende,en niet meer aanspreekbaar,de laatste tijd werd dat al vlug minder
En herkende ze wel Sjaan ,maar in mij zag ze vaak ome Rinus haar broer
Gauw nog een paar zoenen,nu het nog kan, en dat werd wel herhaald,en elke keer voelde je dat ze kouder werd
De dokter kwam ook even kijken en sprak duidelijke taal met ons,moeder trok er hard aan hoorde ik hem zeggen,nog niet beseffend wat daar mee bedoeld werd
Om kwart over 10 blies moeder heel rustig haar laatste adem uit,terwijl ze in de armen van Sjaan lag
Tranen van verdriet, Ja ,maar ook van opluchting,nu hoefde ze niet meer te lijden,ze had geen pijn,maar geestelijke pijn is misschien wel veel erger
Tot op het laatst wilde ze naar huis
Er is een eind gekomen aan anderhalf jaar,martelen,ellendig leven ,voor zover je dit nog leven kan noemen
De verzorging in den Koogh te den Helder was heel goed voor Neeltje,daar lag het niet aan,maar ze was gesloopt door de dementie
De dag er voor nog een gesprek gehad met de dokter,over de medicijnen,en de pijn bestrijding als dat nodig mocht zijn,ook hij heeft niet zien aankomen dat het zo snel ging
Maar moeder at de laatste tijd steeds minder,en drinken ging ook niet meer van harten
En twee dagen daarvoor sloeg ze het eten weg,ik denk dat ze het toen wel genoeg vond
Ze had het wel gehad volgens ons, het hoefde van haar niet meer
Dan gaat alles rollen,de mensen die haar verzorgt hebben,wilden haar ook graag afleggen,maar dat mochten we zelf anders beslissen,we hebben het hun laten doen
Toen dat gedaan was lag moeder er keurig bij,Sjaan had de kleding uitgezocht
Neeltje is dezelfde dag naar verzorgingshuis De Zandstee in t Zand gebracht,en daar op een keurige intieme locatie opgebaard
Daar hebben we op dinsdag 26 April 2011 in besloten kring afscheid van Neeltje genomen
De kleinkinderen lagen tekeningen en bloemen bij oma,en met hun bellenblaas zorgden zij voor een rustige sfeer,nadat zij ook geholpen hadden om de kist te sluiten,hebben we haar daarna begeleid tot aan de verbrandingsoven in het crematorium te Schagen
En dat was heel emotioneel omdaar de kist met daarin je moeder de oven te zien inschuiven
Buiten lieten de kinderen witte ballonnen op,heel ongedwongen
Na terugkomst in t Zand hebben we onder het genot van een drankje en een hapje,nagepraat
En konden de kinderen even lekker spelen met allerlei spulletjes die beschikbaar werden gesteld door
Cafe de Jonge Prins,die weer garant stonden voor een prima verzorging
Onze dank gaat zeker uit naar Gre Sinnema die deze uitvaart samen met ons geweldig verzorgt heeft
Neeltje we missen je ,maar het is beter zo.
Abonneren op:
Reacties (Atom)
